Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2016

H ΠοδηλΑττική Οδός

Tο Εργαστήριο Βιώσιμης Κινητικότητας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) για λογαριασμό της Περιφέρειας Αττικής σχεδιάζει έναν δρόμο για ποδήλατο και περπάτημα μήκους 62,5 χιλιομέτρων από τους Αγίους Αναργύρους έως το Λαύριο, εκεί όπου βρίσκεται σήμερα η εγκαταλειμμένη σιδηροδρομική γραμμή Αγ. Αναργύροι - Λαύριο, και με δυνατότητα επέκτασης άλλων 8 χλμ. έως το Σούνιο
Πρόκειται για την «Αττική Οδό» του ποδηλάτου, η οποία θα περνάει από 15 δήμους. Θα διασχίζει δήλαδή την Αττική από τη μία της άκρη έως την άλλη. Στόχος είναι να εξυπηρετεί τόσο καθημερινές μετακινήσεις με ποδήλατο μέσω της σύνδεσής της με το τοπικό δίκτυο των παρακείμενων περιοχών - το οποίο θα βελτιωθεί - όσο και μετακινήσεις αναψυχής ή άθλησης, καθώς αποτελεί μια ευκαιρία για βόλτα στο φυσικό περιβάλλον και σε τόπους ιστορικού ενδιαφέροντος. http://atticarailtrail.ntua.gr/


The National Technical University of Athens (NTUA) in cooperation with the Attica Regional Authorities are drawing plans to transform the old abandoned railway tracks between Aghioi Anargyri and Lavrion, 62,5km long, into bicycle lanes and promenades, extending it to the Temple of Poseidon, at Cape Sounion, a significant historical site and one of the region's most popular landmarks with tourists.
The Attica Rail Trail will be a network of bike paths that will run through 15 municipalities, connecting the western suburbs to the southeast of the capital. The aim is to increase every transport with bicycle as well as to reinforce leisure walks and sports activities close to nature and places of great historical value.
 
L'Ecole Polytechnique d'Athènes, en collaboration avec la prefecture d'Attique, présentent leur plan pour la transformation de l'ancien chemin de fer d'Attique entre Agioi Anargyri et le Laurion, 62,5km long, en chemin pour piétons et cyclistes. Le chemin est prévu d'arriver à l'ancien Temple de Poséidon au cap de Sounion, un lieu historique important et un repère touristique populaire de la région.
L'Attica Rail Trail sera un réseau des promenades à vélo qui traversera 15 municipalités, liant les banlieux ouest avec le sud-est de la capitale. Le but est de renforcer le transport quotidien à vélo et d'encourager les sports et les loisirs près de la nature et des lieux historiques d'un valeur exceptionnel.
 
 



 
 
 Οι παλιοί σταθμοί της γραμμής Αγιοι Ανάργυροι-Λαυρίου
 

Παλιοί Σιδηρόδρομοι Aττικής (Σ.A.)

Tο δίκτυo αυτό κατασκευάστηκε από την Eταιρία Mεταλλουργείων Λαυρίου το 1885, και συνέδεε την πρωτεύουσα με την Kηφισιά και το Λαύριο. Στην αρχή ο σταθμός της Aθήνας βρισκόταν στην πλατεία Aττικής, ενώ το 1889 μεταφέρθηκε στη πλατεία Λαυρίου. Tο ένα σκέλος της γραμμής που ξεκινούσε από την Aθήνα και έφθανε στην Kηφισιά είχε μήκος 15 χιλιόμετρα. Tο δεύτερο σκέλος αποτελούσε διακλάδωση που ξεκινούσε από το Hράκλειο, διέσχιζε Kορωπί, Mαρκόπουλο, Kερατέα και κατέληγε στο Λαύριο. H διαδρομή Aθήνα-Λαύριο είχε μήκος 64 χιλιόμετρα. Tο 1925 το τμήμα Aθήνα-Kηφισιά αναλαμβάνεται από τους ηλεκτρικούς σιδηρόδρομους, ενώ το 1929 εξαγοράζεται από τους Σ.Π.A.Π. το άλλο τμήμα, Hράκλειο-Λαύριο.

Από το άρθρο του K.Aνδρουλιδάκη, μηxανικoύ τoυ OΣE - ερευνητή της Iστoρίας των Eλληνικών Σιδηρόδρομων, Αφιέρωμα της εφημερίδας Η Καθημερινή 7 ημέρες H ιστορία των Σιδηρόδρομων- Aπό τη δημιουργία του πρώτου δικτύου έως τον O.Σ.E.15 Οκτωβρίου 1995.

Θηρίο, το «ράθυμο στους ανήφορους και γρήγορο στους κατήφορους»,
διασχίζοντας την οδό της Σεπτεμβρίου Aθήνα 1920.
Από το αρχείο του Κ.Τρίπου.
 
 
The Attica Railways were constructed by the Hellenic Company of Lavrion Metallurgies in 1885 in order to connect the center of Athens with the Lavrion mining area. The section from Athens to Kifissia, 15km long, was taken over by the Electric Transport Company in 1925 while the line from Heraklion to Lavrion was transferred to Piraeus, Athens and Peloponnese Railways or SPAP until its union with the Greek Railways. The remains of this old railway are still present today.
 
 
Le chemin de fer d'Attique est construit en 1885 par la Compagnie Métallurgique Grecque du Laurion afin de lier la capitale et les mines du Laurion. Le tronçon entre le centre-ville et le banlieu nord de Kiffisia, 15km long, est ensuite passé sous la possession de la Compagnie Eléctrique, tandis que la ligne Athènes-Laurion, 64km long, fonctionnait par la Compagnie des chemins de fer Pirée-Athènes-Péloponnèse (SPAP) qui la possédait jusqu'à sa fusion avec les chemins de fer de l'État Grec. Les traces de cette ancienne ligne ferroviaire sont aujourd'hui toujours présents.

Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2016

 

Mέγα ατμήλατο μεταλλοπλύσιο της Ελληνικής Εταιρείας Μεταλλουργείων Λαυρίου


Το μέγα ατμήλατο μεταλλοπλύσιο της Ελληνικής Εταιρείας Μεταλλουργείων Λαυρίου, έργο του Γερμανού αρχιτέκτονα C. Luhrig, ένα από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη, κατεδαφίστηκε το 1970 για την ανέργεση του Γυμνασίου και Λυκείου Λαυρίου. Σήμερα στη θέση του θυρωρείου του παλιού βιομηχανικού συγκροτήματος της Ελληνικής Εταιρείας Μεταλλείων Λαυρείου στεγάζεται το ορυκτολογικό μουσείο του Λαυρείου, που ιδρύθηκε το 1984, από την Εταιρεία Μελετών Λαυρεωτικής εις μνήμην του μεταλλειολόγου Ανδρέα Κορδέλλα (1836-1909). http://www.emel.gr/

 

L'ancienne laverie de la Compagnie Métallurgique Grecque du Laurion


La laverie de la Compagnie Métallurgique Grecque du Laurion, une des plus grandes en Europe,  construite à la fin du XIX siècle par C. Luhrig, est détruite en 1970 pour la construction du Lycée du Laurion. Dans la maison du gardien de l'ancien ensemble industriel de la Compagnie Métallurgique Grecque du Laurion s'est aujourd'hui situé le musée de minéralogie du Lavrion, fondé en 1984 par l'Association d'Etudes sur la Lauréotique, à la mémoire de l'ingénieur minier A.Cordella (1836-1909).

 













 


Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2014

Compagnie Française des Mines du Laurium

Les ingénieurs Centraliens Huet et Geyler


La Compagnie Française des Mines du Laurium est une de plus grandes industries jamais créée au territoire grec et une de plus importantes dans le réseau méditerranéen des mines, développé à la fin du 19ème siècle -début du 20ème siècle. Les protagonistes de cette industrie, les ingénieurs Français, porteurs de la technologie développée en Europe du Nord, transfèrent leur savoir-faire, leurs connaissances et expériences acquises aux exploitations minières tout autour du bassin Méditerranéen. Les traces de l'oeuvre des ingénieurs Centraliens, Huet et Geyler au Laurium y est encore présent.








Κυριακή 6 Ιουλίου 2014

Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2013

Το Γκάζι




Το εργοστάσιο φωταερίου. Φωτογραφικό αρχείο Τεχνόπολης

Το εργοστάσιο φωταερίου κατασκευάστηκε σταδιακά από το 1857 έως το 1914 στην οδό Πειραιώς, από τον επιχειρηματία Φραγκίσκο Φεράλδη, ύστερα από μελέτη Γάλλων μηχανικών και σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά βιομηχανικά πρότυπα. Φώτισε για πρώτη φορά τους δρόμους της πρωτεύουσας και στη συνέχεια τις βιοτεχνίες και τα σπίτια των Αθηναίων. Πλαισιώθηκε από σιδηρουργείο, μηχανουργείο, ξυλουργείο, φούρνους, αεροφυλάκια και καμινάδες που αποτέλεσαν τοπόσημο για την πόλη. Εκσυγχρονίστηκε, συνδέθηκε με τον σιδηρόδρομο Αθηνών-Πειραιώς και έδωσε το όνομά του σε μια ολόκληρη περιοχή της Αθήνας, το Γκάζι.
 
Μετά την οριστική παύση των εργασιών, το 1986, το βιομηχανικό συγκρότημα κηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο, μοναδικό παράδειγμα φονκτιοναλιστικής αρχιτεκτονικής, χάρη στην πλούσια τυπολογία των βιομηχανικών του κτιρίων και στην ιδιαίτερη αισθητική των μεταλλικών του κατασκευών. Η απόφαση της κήρυξης τροποποιήθηκε με συμπληρωματικά διατάγματα το 1987 και το 1989, όταν ξεκίνησε και η εφαρμογή των σχεδίων ανάπλασής του από τον Δήμο Αθηναίων, χωρίς δυστυχώς ελλείψεις και απώλειες, όπως αυτή του κτιρίου του χημείου και μεγάλου μέρους του εξοπλισμού του.
Από το 1999, στο παλιό εργοστάσιο του Γκαζιού, λειτουργεί η Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων, χώρος πολιτιστικών δράσεων, εκδηλώσεων και υπηρεσιών του Δήμου, καθώς και η έδρα του δημοτικού ραδιοφωνικού σταθμού 9,84. 
Αν και είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν ότι ο χώρος έχει χάσει ολοκληρωτικά την ιδιαίτερη αισθητική και την ιστορική του μνήμη - Το εργοστάσιο του Γκαζιού έπαψε πια να θυμίζει. Επαψε να αφηγείται. Και συνεπώς έπαψε να σηματοδοτεί το βάθος της ανθρώπινης ύπαρξης στην ιστορία της πόλης μας. Εχασε την αυθεντικότητά του.” Γιώργος Μαχαίρας, εφημερίδα Καθημερινή -  σήμερα, σε μια προσπάθεια αναβίωσης της ιδιαίτερης ιστορίας του χώρου και αποκατάστασής του ως βιομηχανικό μνημείο, ιδρύεται στην Τεχνόπολη το Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου της Αθήνας. 


Ιστορία του Γκαζιού

Το Γκάζι. Φωτογραφικό αρχείο Γέωργιου Μπακούρου

"Εκεί, στον εκτός των τειχών λασπότοπο, δίπλα στα αρχαία μνημεία, το εργοστάσιο του γκαζιού θα χαράξει με την παρουσία του τον μελλοντικό βιομηχανικό άξονα της πόλης και θα αναδείξει ένα νέο κόσμο δουλειάς. [...] Στις 15 Μαϊου 1857 το Κοινοβούλιο θα προσφέρει στον Φραγκίσκο Φεράλδη με νομοθετική ρύθμιση το αποκλειστικό προνόμιο εκμετάλλευσης και παραγωγής αερίου για 50 χρόνια και εξαίρεση από τους δημόσιους και δημοτικούς φόρους σε πρώτες ύλες και μηχανές. […] Το 1862 ο Φεράλδης ολοκληρώνει, με γαλλική μελέτη, την πρώτη φάση των εργασιών, που προέβλεπε τα απαραίτητα για την έναρξη της παραγωγής σε ελάχιστα επίπεδα: τα πρώτα αεροφυλάκια, τα καθαρτήρια, γραφεία, ένα τμήμα των φούρνων, πλυντήρια, ψυχραντήρια, ρυθμιστές πίεσης, στάβλοι, είναι σώματα του πρώτου κορμού. […] Το 1873 ιδρύεται η νέα εταιρεία γκαζιού της Αθήνας. Μέσα από εντάσεις και συγκρούσεις το 1887 οι Ζ.Β.Σερπιέρης και Fulon den Vol αναλαμβάνουν όλα τα δικαιώματα στο εργοστάσιο και καταφέρνουν να παρατείνουν το συμβόλαιο μέχρι το 1938, με τη δέσμευση να ολοκληρώσουν και να ανανεώσουν το βιομηχανικό συγκρότημα και τον εξοπλισμό του. Στη δεύτερη φάση αυτή το εργοστάσιο αρχίζει να παράγει αέριο όχι μόνο για τον φωτισμό της πόλης, αλλά και για οικιακή και βιοτεχνική χρήση. [...] Το 1938 η διαχείρηση του εργοστασίου περνά στο Δήμο Αθηναίων, ύστερα από άρνηση της γαλλικής εταιρείας να ανανεώσει το συμβόλαιο. Από το 1952 έως το 1960 κατασκευάζεται η νέα μονάδα υδαταερίου [...] ενώ γύρω από το εργοστάσιο ξεκινά μια πρωτοφανής οικοδομική δραστηριότητα.”
Από το άρθρο του Γ.Μαχαίρα "Το εργοστάσιο Φωταερίου", στο ένθετο 7Ημέρες της εφημερίδας Η Καθημερινή.

Πηγές:
Αρχείο νεότερων μνημείων, Αρχαιολογία της πόλης των Αθηνών http://www.eie.gr/archaeologia/gr/arxeio_more.aspx?id=216

Οδος Πειραιώς, 7Ημέρες, Η Καθημερινή, Οκτώβριος 2002.
Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων
http://www.technopolis-athens.com

Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου
http://www.technopolis-athens.com/web/guest/museum/home
Ψηφιακή Συλλογή Βιομηχανικού Μουσείου Φωταερίου


Τετάρτη 27 Ιουνίου 2012


Βιομηχανική κληρονομιά της Ν.Ιωνίας Αττικής

Αρχιτεκτονική κληρονομιά της προσφυγικής Ν.Ιωνίας 

Ποδαράδες Ν.Ιωνίας, Αρχείο ΕΡΤ.











Γυναίκες κ εργασία σε υφαντήρια, Αρχείο ΕΡΤ.



















Βιομηχανική κληρονομιά της Νέας Φιλαδέλφειας και των γύρω περιοχών -
Δρόμοι νερού-Δρόμοι κλωστοϋφαντουργίας

The industrial heritage of Nea Philadelphia and surrounding areas. Roads of water – Roads of fibre-textile industry
The industrial activity was spread from Nea Ionia to the surrounding refugee settlements of N. Philadelphia, N. Chalkidona and N. Irakleio; as a result the area was developed as an important fibre-textile industry centre of Greece. Many factories were built in these areas, from which only a few survive. Britannia factory and Vamvakourgia (cotton processing industry) are the last specimens remaining at Nea Philadelphia.

Τετάρτη 20 Ιουνίου 2012

Μνημες και αναμνησεις κτιριων

Οφείλουμε να διατηρήσουμε την ατομική και συλλογική μνήμη, 
να αναγνωρίσουμε την αξία των εμπειριών των προηγούμενων γενεών, και 
να διατηρήσουμε τις μαρτυρίες τους ως παρακαταθήκη για τις επόμενες γενεές.
 
THE MEMORO project
Ελληνική Τράπεζα Αναμνήσεων http://www.bankofmemories.gr 

Τρίτη 19 Ιουνίου 2012

Τρίτη 27 Μαρτίου 2012


Βιομηχανική κληρονομιά στην Ελευσίνα και στο Θριάσιο πεδίο

"Αμήχανη Βιομηχανία-Ελευσίνα Ιστορίες στον απόηχο των μηχανών" του Βασίλη Λουλέ

Ελευσίνα,  Ανδρέας Εμπειρίκος, 1955.















Εργαστήριο Βιομηχανικής Κληρονομιάς TICCIH - ΠΙΟΠ
Ιανουαριος - Μαϊος 2012
Ενα εργαστήριο αφιερωμένο στις λιγότερες μελετημένες παραμέτρους της κληρονομιάς αυτής και τις πολλαπλές αναγκαίες προσεγγίσεις της.